
დაახლოებით ყოველ ექვს კვირაში ერთხელ, ინდოეთის გემთსაშენი ექსპლუატაციაში ახალ სამხედრო ხომალდს უშვებს. ეს ტემპი შემთხვევითი არ არის
ინდოეთის ამბიციამ, მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში თავისი სამხედრო-საზღვაო ფლოტი 200 ხომალდამდე გაზარდოს, ახალი აქტუალობა შეიძინა, რადგან ჩინეთი აფართოებს მსოფლიოს უდიდეს საზღვაო ფლოტს, ხოლო პაკისტანი ამატებს ჩინური წარმოების მოწინავე მოიერიშე წყალქვეშა ნავებს, რაც ზრდის ნიუ-დელის შეშფოთებას ინდოეთის ოკეანეში.
ანალიტიკოსები ამ თვეში სტელსი-ფრეგატის INS Mahendragiri-სა და წყალქვეშა ნავებზე მონადირე INS Malvan-ის ექსპლუატაციაში შესვლას ამ ძალისხმევის სიმბოლოდ მიიჩნევენ: ორივე ქვეყნის შიგნით აგებული სამხედრო ხომალდია, რაც იმის მტკიცებულებაა, რომ ნიუ-დელის შეუძლია გაზარდოს თავისი ფლოტი და ამავდროულად შეამციროს დამოკიდებულება უცხოელ მომწოდებლებზე.
Mahendragiri, რომელიც შექმნილია ინდოეთის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის Warship Design Bureau-ს მიერ და აგებულია Mazagon Dock Shipbuilders-ის მიერ 75 პროცენტიანი ადგილობრივი შემადგენლობით, განასახიერებს პრემიერ-მინისტრ ნარენდრა მოდის სწრაფვას atmanirbharta-სკენ (თვითკმარობა) კრიტიკულ ინდუსტრიებში, რომელთა შორის თავდაცვა უმთავრესია.
ეს არის Nilgiri-ს კლასის მეექვსე ხომალდი, რომელიც ექსპლუატაციაში შევიდა. მეშვიდე, Vindhyagiri — თავისი კლასის ბოლო ხომალდი — რამდენიმე თვეში გამოჩნდება, ხოლო შვიდი ან რვა „შემდეგი თაობის“ სამხედრო ხომალდი, კოდური სახელწოდებით Project-17 Bravo, უკვე რიგშია.
ინდოეთის სამხედრო-საზღვაო ფლოტი ამჟამად დაახლოებით 150 ხომალდს ითვლის, რომელთაგან დაახლოებით 135 მიიჩნევა წინა ხაზის საბრძოლო ერთეულად, როგორიცაა ფრეგატები, გამანადგურებლები და წყალქვეშა ნავები. კიდევ დაახლოებით 50 ხომალდი მშენებლობის პროცესშია.
„იმის გათვალისწინებით, რომ ეს შემადგენლობა ძირითადად ადგილობრივი წარმოების ხომალდებისგან შედგება, 2035 წლისთვის 200-ხომალდიანი ფლოტის მიზანი სავსებით მიღწევადია“, — განაცხადა სანჯაი მისრამ, ყოფილმა კონტრადმირალმა, რომელიც თავდაცვის ანალიტიკოსი გახდა. „სათანადო იმპულსის პირობებში, ჩვენ შეიძლება ამ მაჩვენებელს გადავაჭარბოთ კიდეც“.
არსებული სტრატეგიული ფონის გათვალისწინებით, მისრამ აღნიშნა, რომ ინდოეთს ახლა მუდმივ მზადყოფნაში მყოფი მინიმუმ ორი მაღალმობილური, ავტონომიური ფლოტი სჭირდება — ეს არის პოზიცია, რომელიც მნიშვნელოვნად მეტ საბრძოლო და დამხმარე ხომალდს მოითხოვს.
სამხედრო-საზღვაო ფლოტმა ამას შეიარაღებაში მიღების პროცესის იმგვარი დაჩქარებით უპასუხა, რომ ახალი სამხედრო ხომალდი მწყობრში დაახლოებით ყოველ ექვს კვირაში ერთხელ დგება. მხოლოდ ბოლო თვენახევრის განმავლობაში მან ექსპლუატაციაში ხუთი ადგილობრივი წარმოების ხომალდი გაუშვა.
ინდოეთის გრძელვადიანი ამბიციაა, რომ 2047 წლისთვის მიაღწიოს სრულ თვითკმარობას გემთმშენებლობაში, მათ შორის კომპონენტების წარმოებაშიც.
თუმცა, კრიტიკოსები მრავალრიცხოვან დაბრკოლებაზე მიუთითებენ. ქვეყანა არა მხოლოდ დიდწილად არის დამოკიდებული იმპორტირებულ სპეციალიზებულ ფოლადსა და სხვა კომპონენტებზე, არამედ მიწოდების წყვეტილი შიდა ჯაჭვი და გემთსაშენი ქარხნების მოძველებული ინფრასტრუქტურაც აფერხებს პროგრესს.
მისრამ ორი ძირითადი სისუსტე გამოყო: არასაკმარისი ინფრასტრუქტურა და კვალიფიციური მუშახელი, ასევე ტექნოლოგიური დეფიციტი ისეთ სფეროებში, როგორიცაა სენსორები, შეიარაღების სისტემები და ენერგიის გამომუშავება.
„თუმცა, უახლოეს წარსულში მნიშვნელოვან პროგრესს მივაღწიეთ და დარწმუნებულნი ვართ, რომ არც ისე შორეულ მომავალში მრავალი ასეთი ნიშური ტექნოლოგიის სამშობლო გავხდებით“, - განაცხადა მან. მისრას თქმით, არა მხოლოდ ეს, არამედ თვითკმარობა არ უნდა ნიშნავდეს იზოლაციას.
„წინსვლის გზა იმპორტის ნულამდე დაყვანაა, რადგან მას სტრატეგიული დამოკიდებულების მავნე გვერდითი ეფექტი აქვს. მეორე მხრივ, თანამშრომლობა ხელშემწყობი ფაქტორია“, - განუცხადა მან This Week in Asia-ს და მიუთითა იაპონიის წინადადებაზე, რომელიც ინდურ გემთსაშენებში აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნის Mogami-class-ის ფრეგატის ერთობლივ წარმოებას გულისხმობს.
ინდოეთმა და იაპონიამ უკვე მოაწერეს ხელი შეთანხმებას ამ თვის დასაწყისში Unicorn stealth mast-ის ერთობლივად შესაქმნელად — სისტემის, რომელიც ინდურ სამხედრო ხომალდებს მტრის რადარებისთვის უფრო რთულად შესამჩნევს გახდის.
ადგილობრივი წარმოების კორპუსები
გასულ წელს დელიმ 8,4 მილიარდი US$ ღირებულების საზღვაო აღორძინების პაკეტი წარადგინა, რომლის მიზანია ინდოეთი მსოფლიოს ხუთ უმსხვილეს გემთმშენებელ ქვეყანას შორის მოხვდეს 2047 წლისთვის, მისი დამოუკიდებლობის 100 წლისთავზე.
ამის გათვალისწინებით, სრინივასან ბალაკრიშნანმა, დელიში ბაზირებული ანალიტიკური ცენტრის Indic Researchers Forum-ის სტრატეგიული ჩართულობისა და პარტნიორობის დირექტორმა, 200 გემის მიზნობრივ მაჩვენებელს ამბიციური, თუმცა მიღწევადი უწოდა და მიუთითა ბოლოდროინდელ მნიშვნელოვან მიღწევებზე, როგორიცაა 2022 წელს ჩაბარებული ავიამზიდი INS Vikrant, ადგილობრივი წარმოების Kalvari-class-ის წყალქვეშა ნავები და 10 ქვეყნის შიგნით აგებული გამანადგურებელი.
ბალაკრიშნანის თქმით, ადგილობრივი წარმოების პროცესი ფართოვდებოდა კორვეტების, ფრეგატებისა და საპატრულო ხომალდების მიმართულებით, თუმცა შიდა წარმოება კვლავ აწყდებოდა სიმძლავრეების შეზღუდვას, კვალიფიციური სამუშაო ძალის დეფიციტსა და მიწოდების ჯაჭვის შეფერხებებს კრიტიკულად მნიშვნელოვანი სისტემებისთვის.
„ინდოეთს, სავარაუდოდ, დასჭირდება სელექციური თანამშრომლობა და ტექნოლოგიების გადაცემა უცხოელ პარტნიორებთან, როგორიცაა საფრანგეთი, რუსეთი, ისრაელი და აშშ, ამძრავი სისტემების, სენსორებისა და შეიარაღების ინტეგრაციისთვის,“ - განაცხადა მან და დასძინა, რომ გემების კორპუსის მშენებლობა და სისტემების ინტეგრაცია მეტწილად ქვეყნის შიგნით შეიძლება დასრულდეს, რათა დაცული იყოს ბალანსი საკუთარ ძალებზე დაყრდნობასა და დროულ მიწოდებას შორის.
ბალაკრიშნანის თქმით, მომავალში მძლავრი სამხედრო-საზღვაო ფლოტის მშენებლობა გადამწყვეტი იქნება ინდოეთისთვის საზღვაო გზების დასაცავად, ვაჭრობის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად და სარწმუნო შეკავების შესანარჩუნებლად.
„მიზანმიმართული ინვესტიციებითა და პრაგმატული პარტნიორობით, ინდოეთი კარგ პოზიციაშია ამ მიზნის მისაღწევად და რეგიონული სტაბილურობის განსამტკიცებლად,“ - აღნიშნა მან.
აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტის შეფასებით, ჩინეთის სამხედრო-საზღვაო ფლოტი ამჟამად 370-ზე მეტ სამხედრო ხომალდს ფლობს, მათ შორის თანამედროვე ავიამზიდებს, ესკადრულ ნაღმოსნებსა და წყალქვეშა ნავებს.
ბალაკრიშნანმა აღნიშნა, რომ პეკინის ფლოტი კვლავ იზრდება, რაც ძალის დემონსტრირებას ახდენს ინდო-წყნარი ოკეანის რეგიონში და ზეწოლას ახდენს ინდოეთის ინტერესებზე ინდოეთის ოკეანეში.
ინდოეთის შეშფოთება კიდევ უფრო გააღრმავა პაკისტანის მიერ ჩინური წარმოების Hangor-ის კლასის თანამედროვე დამრტყმელი წყალქვეშა ნავების ბოლოდროინდელმა შესყიდვამ. რვა ერთეულის მიწოდება იგეგმება გარიგების ფარგლებში, რომლის ღირებულებაც 5 მილიარდ US$ აღწევს.